18.11.2008زنان را نمی توان تا ابد کنترل کردگفت وگو با شيرين عبادي
اميد
معماريان
وي درخصوص تصويري که زنان ايران در اين کنفرانس از خود اراپه کردند گفت: "آنچه که از سيماي زنان ايراني در اين کنفرانس ترسيم شد، افرادي لايق و آگاه به حقوق خود بود که به مسالمت آميز ترين شيوه هاي ممکن در پي مطالبات مدني هستند. آنها با زنان شرکت کننده از کشورهاي مختلف براي حل مشکلات مشابه به گفت وگو پرداختند و تعداد چشمگير شرکت کنندگان و نحوه فعاليت آنها براي احقاق حقوق خودشان، چهره زن مدرن ايراني را به خوبي به نمايش گذاشت." شيرين عبادي با اشاره به ممنوع الخروج شدن سوسن طهماسبي يکي از فعالان جامعه زنان و عدم حضور وي در اين کنفرانس گفت: "متاسفانه يکي از شرکت کنندگان، خانم سوسن طهماسبي، که از کمپين يک ميليون امضا قرار بود شرکت کنند، ممنوع الخروج شدند ونتوانستند در اين کنفرانس حاضر باشند که اين مساله مورد اعتراض شرکت کنندگان قرار گرفت. چرا که ممنوعيت خروج ازکشور نوعي محدوديت حقوق مدني است و مانع از اين مي شود که افراد يک کشور در مجامع بين المللي شرکت کنند وخود نوعي سانسور به شمار مي آيد. اين در حالي است که زنان ايران درسنوات گذشته نتايج مثبت شرکت در مجامع بين المللي و همکاري بين جوامع مدني کشورها را دريافته اند و روز به روز بيشتر شاهد شرکت زنان ايران درمحافل بين المللي هستيم و اين، براي فعاليت زنان ايراني بسيار مثبت ارزيابي مي شود." او با اشاره به تبعات وپيامدهاي منفي چنين اقداماتي در نزد نمايندگان کشورهاي شرکت کننده در نشست افزود: "متاسفانه چنين اقداماتي تاثير مثبتي در نگاه مردم ساير کشورها نسبت به حکومت ندارد. خصوصا آنکه ممنوع الخروج کردن خانم طهمباسبي برخلاف قوانين موضوعه جمهوري اسلامي ايران است. يعني درحالي که هنوز اتهامي متوجه ايشان نيست و دادگاه ايشان را ممنوع الخروج نکرده، از خروج شان جلوگيري به عمل آمده است." به
گفته عبادي شرکت در مجامع بين المللي باعث
تبادل افکار مي شود و بدين وسيله ساير زنان
از مشکلات زنان ايران و زنان ايران از مشکلات
زنان کشورهاي مختلف آگاه مي شوند و شيوه
تلاش براي احقاق حقوق را از هم فرا مي
گيرند و دراين تبادل افکار، طبيعتا گروه ها
قابليت خود را افزايش مي دهند. اين فعال حقوق زنان، در خاتمه نحوه برخورد مقامات رسمي با فعالان زن را ناشي از بي توجهي آنها به اهميت موضوع زنان دانست و اظهار داشت: "حکومت ايران تا کنون توجه کافي به خواست برابرخواهي زنان نداشته و هنوز حقوق برابر را براي آنها به رسميت نمي شناسد و به همين دليل است که زنان ايران به انحاي مختلف در پي احقاق حقوق خودشان هستند. اين زنان اميدوار هستند از طريق فعاليت هاي مسالمت آميزي که انجام مي دهند حکومت ايران متوجه خواست آنها بشود و دريابد که در جامعه اي که تعداد زيادي از زنان در مشاغل مختلف اجتماعي حضور دارند، نمي توان آنها را تا ابد با قوانين تبعيض آميز کنترل کرد."
|
